Posteaquam a Bartholomeo Fascio Genuense oratore maximo de viris illustribus Italiae quaedam commemorata fuere, decebit igitur Catalanos aetatis nostrae uiros utique illustres mihi eorum asseclae et conterraneo peropportune enumerare. Quom tantorum Catalanorum, ingenio et sapientia praestantissimorum, praeclara facinora atramento et calamo obseruari debere mihi palam uideatur; quorum quaedam ex fracmentis contribuli mei Hieronymi Pauli iurisconsulti excerpta, quaedam etiam a me aggregata fuerunt. Si qui ind dies occurerint aut nouiter postea phama excellent, his, si uita superfuerit, adiicientur. Nunc autem ad rem uenio.

Lucianus Colominius

Lucianus cognomine Colominius natus est ni insigni oppido quod uocatur Perpinianum, situm ni finibus Galiae Narbonensis prope Hispaniam et Pyrenaeos Montes. In quo oppido extat haud obscurum gymasium, ubi studiis liberalibus operam dedit. Postea transtulit se Valentiam in Hispania et Sethabim. Postremo caecus effectus in maiores Balearium transffretauit et in Maiorica eius insulae clariore urbe, quae olium ut creditur Palma dicta fuit, decessit anno Domini millesimo quadrigentesimo sexagesimo. Composuit in carminibus libros quattuor singulis eius partibus singulos atribuens libros et librum unum epigrammaque huiusmodi ad eius libros in principio inseruit:

Te tulit auctorem doctissima Perpinianus, urbs aluit iuuenem praeclara Valentia doctum, ossa tenet tandem elus Balearica Palma.

Ioannes Lubetus Barcinonensis

Ioannes Lubetus Barcinonensis caelibem uitam elegit. Ingenio, moribus et sanctitate clarus composuit librum unum et alterum, libros duos epistolasque plures ad diversos. Sectatus est opinionem Lulii Maioricensis. Defunctus est apud Maiores Balearium, in eius insigniori urbe honorifice est humatus. Decessit anno Domini millesimo quadringentesimo sexagesimo. Cuius sepulchro sequentia sunt subscripta epigrammata:

Terrea Ioannis tenet hic lapis ossa Lubeti. Arte mira Lulli nodosa aenigmata soluit, hac eadem, monstrante polo, Christumque deumque atque docens liberam conceptam crimine matrem iuit ad extremum soluens quodcumque tributum. Quem nos, o Superi!, nil iam caelestibus ullis debentem scimus. Tua numina sancta precamur, o Pater Omnipotens, cum sanctis uiuat amoene.

Ioannes Margaritus Hierundensis episcopus, qui obiit Cardinalis

Ioannes Margaritus Hierundensis et eiusdem urbis episcopus ex equestri prosapia originem trahens iurique pontificio deditus fuit accuratissime. Et cum litterarum studiosissimus semper extiterit quattuor memoratu digna uolumina edidit: primum haud expernendum quod , secundum , tertium et quartum appellatur. Is enim fuit sacrarum litterarum amator et qui facundiam animi, uirtutes, humanitatem, facilitatem, morum suauitatem, pietatem, modestiam atque continentiam non mediocres obtinuit. Legationibusque praeterea ac summis honoribus Regiis functus Sacrae Regiae Aragonum Maiestatis ob morum integritatem doctrinaeque prestantiam cum dignitate coniunctam Cancellariam adeptus est.

Ferrandus Valentinus

Ferrandus Valentinus et prior Dertossae egregia phama pernotissimus extitit. Theologorum quoque ac declamatorum aetatis suae prope princeps fuit et Alfonso quarto Aragonum Regi percharus.

Iacobus Paulus iurisconsultus

Iacobus Paulus iruisconsultus pereximius fuit in Hispaniis et Italia phama ingenti percelebratus et inter omnes eius professionis hac ni mea tempestate, iudicio meo, clarissimus. Barcinone editus est patre atque auo iam olim litteratis uiris. Vitae fuit usquequaque integerrimae charitateque egregius, sermone admodum iocundus, breuis, elegans, uenustus et clarus. Quique ob ingenii et doctrinae praestantiam assedit in Balearibus annis quattuor. Cuius perprudenti consilio Ioannes II Aragonum Rex accuratissime usus est ac ab eodem eximia ueneratione cultus extitit. Humanitatis ac sacrarum litterarum studia diligentissime explorauit. Apostillarum in Romana iura permagnum uolumen claro ingenii acumine ac pensatissima aequitate uenerandum luculentissime congessit, ex quo magnam sibi laudem Romani iuris perperit. Pleraque ex apostillis huius egregii Iacobi Pauli Bartholomeus Verinus, legum interpres ac Balearicus uir praestantissimus, transcribi fecit per scribam Iacobum Garciam Regio Archiuo apud urbem Barcinonam praefectum anno Christi MCCCCLXXV. Mortem obiit Barcinone idibus iuniis anno Salutis MCCCCLXVI sub Paulo II Pontifice Maximo et Ioanne II Aragonum Rege. De quo sequens epigramma laureatorum quispiam haud ineleganter edidit quod ab antiquis sumptum esse puto:

Hic Iacobus Paulus situs est, qui gloria iuris Caesarei, magnum iubar in orbe fuit. Hunc Paulina domus, hunc Regis Curia lugent, hunc sibi praereptum flet studiosa cohors. Flete super quem similem nec prisca tulerunt saecula, nec talem forte futura dabunt.

Ioannes Ramundus Ferrarius

Ioannes Ramundus Ferrarius iurisconsultus et eques Barcinonensis in huiusmodi uirorum coetu non immerito connumerandus est. Qui heroico carmine Mariae Suppremae Virginis laudes ac uitam magno uolumine decantauit, Christi etiam Dei nostri miranda facinora eiusdem generis carmine complexus est. Libros Hippocratis et Galieni cum quibusdam a se additis metrice praescripsit, quos in uolumen maximum octomilia quingentos uersus continens diggessit. Carmina quoque multa in diuersis uoluminibus dispersa composuit quoque oratione de laudibus scientiarum in uno uolumine opus unum maximum per alphabetum diuisum, quod appellatur . Epigrammatum praeterea epistolarumque ac librorum cuiusuis artis et doctrinae tam latino uugarique idiomate quam in rhythmis metrice et prosaice magnam copiam contexuit.

Gabriel Clepesius Balearis

Gabriel Clepesius Balearis uir sacris litteris apprime eruditus et declamator acerrimus, humanitatis studia coluit. Qui et celebris uiri Lulii conterranei disciplinam sectatus est. Cuius sectae uolumen unum edidit quod nuncupatur....

Ferrarius Berardus Balearis

Ferrarius Berardus Balearis iurisconsultus uri fuit Graecis et Latinis ac barbaris etiam litteris eruditus.

Iacobus Garcias Regius Archiuarius qui fuit praecesor meus Petri scilicet Michaelis Carbonelli in officio Regii Archiui Barcinonensis

Non praetermitendum censui Iacobum Garciam Barcinonensem quamuis mihi et amicissimum et eodem scribendi diligentiaac studio coniunctum. Is est cui nostra Regio nec parem bonitate aut priscae fidei tenacitate aluit. Transcripsit fabre libros innumeros non tam optime emendatos quam elegantissime exaratos. Studia quoque humanitatis ac artes omnes maxime coluit, nec sacrarum litterarum ignarus grammatica praesertim se oblectatus est. Codices multos est interpretatus emendauitque ac notauit. Terentium autem iamdiu corruptum magnis lucubrationibus et pertinaci diligentia solertissime emendauit. Patrias historias Aragonumque Regum genealogias percalluit quippe et Archinotarius et Tabellio sacrorum scriniorum Regiique Archiui fuit. Cuius multae extant notationes et apostillae ad historias et grammaticam pertinentes, quae a uiris doctis non mediocriter approbantur. Mortem obiit ex pestilentia Barcinone VI calendas octobris circa noctis medium anno Christianae religionis MCCCCLXXV sub Sixto III Pontifice Maximo et Ioanne IIpersName> Aragonum Rege.

Hieronymus Paulus

Iacobo quem diximus Paulo successit eius filius Hieronymus Paulus iureconsultus impresentiarum uitam agens Latinis a Graecis litteris praeditus qui in hoc numero non in postremis censetur. Rerum antiquarum studiosus et doctus nec non studiis humanitatis deditus est. A poetarum quoque studio non abhorrens Cosmographiae studiosus summopere. Epigrammatum historiarumque libellum haud sane ineleganti stylo edidit epistolasque alteram scilicet , alteram et quamplurimas alias epistolas in honore habitas. Libellos etiam opus et elegans et perutile adhuc adulescens composuit. Tandem Romam urbem petere non desiit ubi Reuerendissimi domini Roderici cognomento Boria Cardinalis Valentinensis XVII annis uel circiter familiaris continuusque commensalis extitit. Et ipso Roderico hoc anno Salutis MCCCCLXXXXII in cathedra Piscatoris sedente Hieronymus, quem praediximus, quadam aegrotatione percussus ad suam matrem Barcinonem remeauit. Veruntamen Romae uitam agens situs urbis Barcinonis aliarum urbium et opidorum Cataloniae diligentissimus inquisitor fuit, sic quod de ipso situ librum unum elegantissime edidit.

Bartholomeus Gerbius

Bartholomeus Gerbius Leriae natus ex agro Valentino ubique chrisianorum notissimus sacris litteris deditus admodum fuit astrologia doctissimus.

Bonia Valentinus

Bonia Valentinus astrologorum et mathematicorum huius aetatis princeps.

Philippus Mealia

Philippus Mealia Barcinonensis canonicus in sacris litteris educatus et conterraneus meus primo sacras litteras Ilerdae, postremo Luthetiae in Gallia didicit. Is fuit quem Luthetia publice eas sacras litteras legentem in decimo octauo aetatis suae anno summopere admirata est. Composuit librum duobus uoluminibus partitum qui dignissime nuncupatur. Declamator etiam fuit acerrimus. Tandem quamplurima sermonum uolumina edidit. Et de morte memoriae Dominae Violantis Aragonum Reginae eiusque aneologia, moribus et doctrina sermonem pergrandem, nusquam tantis eloquiis, exemplis et auctoritatibus elimatum mirabiliter congessit. Et quamquam in ipsius sermonis initio dolore ac laxitate uentris admodum opprimeretur, tamen ob audientium pudorem ac illustrissimi funeris celebritatem obticere noluit. Itaque sermone peracto morbum contraxit et domum reuertens cubile ocyus petiit et post dies duos ortodoxe mortem obiuit.

Iacobus Ripullus

Iacobus Ripullus primo publicus Barcinonis tabellio, postea iureconsultus eiusdem urbis Barcinonis filius, poeta maximus tuit et rerum antiquarum quamplurimum emulus. flores in maternis rhythmis iam editos percallentissime commentatus est. Epigrammata multa, uersus, cantilenas et plura opera tam Latina quam uernacula lingua decantauit. Et ut memoria teneamus quod salubre gestum tanti uiri comperitur, epigramma quod edidit in laudem illustrissimae Dominae Elionoris, gloriosae recordationis, Cypri Reginae a me hoc anno iubilei a natiuitate Domini MCCCCLXXV nouiter reparatum, quom semideletum esset, iuxta altare Coenobii Sancti Francisci Barcilonis repostum hic inserere, ut iacet, non desinamus:

D.I.T.

Epigramma illustrissimae Dominae Elionoris Reginae Cypri, quae mortem obiuit die uicesimo sexto decembris anno a natiuitate Domini MCCCCXVII, editum ab egregio uiro Iacobo Ripullo iuris professore ciueque Barcinonae.

Hic iacet Aragonum Regali stirpe creata Elionor Regina Cypri, qua foemina maior moribus aut uita miti, probitate, pudore aeuo nulla suo uixit, laudesque uirorum sub cute foeminea meruit, nam fraude perempti coniugis ulta necem, gnato sua regna redemit praemia ceu sceleris patruus quae marte premebat. Ergo decus uestrum uirides deflete puellae, plangite matronae, uiduae plorate pudicae uosque fauete uiri lachrymis: fuit illa uirago, supplicium terrorque malis, spes unica iustis, fortibus haec clypeum, miseris praestabat asylum subsidium lapsis, placidum solamen egenis. Hinc dos uirginibus, captis redimenta dabantur, orphanus hinc fraudem uitare, hinc templa ruinam, hinc illaesa Deo pietas stetit: ergo beatam caelicolae teneant animam, sed marmora corupus. Post duo iam nouiesque nouem certumque bis acta lustra duo fugerent anni dum Regis ad ortum perpetui, longe soluit mors uincula uitae.

Ioannes Ramundus Ferrarius iureconsultus Barcinonensis in laudem scriptoris:

Hos uersus Petrus Michael Barcinonis ortus Carbonellus item cognomine scriba peritus scriptura pulchra docte reaparauit et apta, ut qui priscorum rimator habetur acutus. τέλος. τῶ θεῶ δόξα

Et quia in calce huiusmodi operis ego praedictus Carbonellus meis expensis Reginam Cypri praefatam cum angelis sepulchro aliisque imaginibus pingi feci, ibidem manu mea propria uacciniocolore nomen pictoris hoc modo scripsi:

Haec Alfonsus magister Cordubensis fabre pinxit

Et fuit ipsum epigramma a me repositum apud Coenobium diui Francisci Barcilonis die festo Ascensionis Domini anno iubileo a natuitate Domini MCCCC septuagesimo quinto.

Gabriel Canyelles

Inter hos illustres uiros haud omittendum aestimo immo maximo cum honore celebrandum Gabrielem cognomine Canyelles publicum Barcinonis ac Domus Consilii eiusdem urbis tabellionem egregium, cuius memoria ob eius doctrinae prestantiam apud Barcinonem et etiam Cataloniam perceleberrima habetur. Tantus uir erat doctus et probus non modo in tabellionatus officio arteque notariae sed etiam oratoria facultate et omnibus quae in hac uita peregit. Quicquid manu sua scripsit litteris pulcherrimis et docte factum censetur. Grammaticus eximius fuit. Formulas artis notariae magno ingenio et claro pernotauit. Eius formulis plerique doctiores tabularii famosissime utuntur ex quibus pleraque formularia diggesta fuere. De tribus partibus in quibus ars notariae consistit breue compendium scripsit quod appellauit.